/dev/tty

Kolejna konferencja kół naukowych fizyków, i ostatnia na której byłem jako student (przynajmniej fizyki). Wrażenia ogólnie pozytywne. Myślę, że było znacznie mniej niż w poprzednich latach referatów, których nie rozumiał nikt poza prelegentem. Natomiast dało się zauważyć małą liczbę wystąpień z zakresu fizyki teoretycznej związanej z szeroko pojmowaną fizyką kwantową.

Spadła również liczba wszystkich uczestników konferencji. Lecz winę za ten fakt ponosi zapewne „złowieszczy kryzys”, który skłonił władze uczelni do mniej hojnego obdarowywania studentów pieniędzmi na wyjazdy. Choć w naszym przypadku, tj. reprezentacji KNF UG, czynnikiem który zadecydował o zmniejszeniu się populacji był brak zainteresowania i konieczność pisania prac magisterskich przez poprzednich, stałych bywalców.

Wracając jednak do rzeczy, przypadło mi w udziale wygłoszenie referatu. Jak twierdzą niektórzy, tradycyjnie z metod algebraicznych. Nie zgodzę się z tym jednak, gdyż chciałbym przypomnieć, iż

• w 2007 roku w Cieszynie mówiłem o doświadczeniu Francka-Hertza,
  
• w 2007 roku w Lublinie mówiłem o operatorach nieograniczonych,
• w 2008 roku w Brennej mówiłem o kwantyzacji przez deformację,
• dopiero w 2008 roku w Warszawie po raz pierwszy mówiłem o algebrach.

Zatem większość moich referatów była poświęcona innym tematom. Co więcej pragnę jeszcze raz wyraźnie zaznaczyć, iż wygłosiłem jeden referat w dziedzinie fizyki doświadczalnej!

Po tym krótkim sprostowaniu wracam do poprzedniego wątku. Mianowicie, mój referat nosił tytuł: Algebraiczne metody w mechanice kwantowej. Jego celem było pokazanie, że jest to język, którego potrzebujemy do rozwiązania pewnych zagadnień, że jest elegancki, dojrzały, precyzyjny matematycznie i że nie rości sobie praw do bycia jedynym słusznym podejściem do mechaniki kwantowej. Czyli krótko mówiąc: nie należy do niego podchodzić z alergią i jednocześnie zdać sobie sprawę z tego, że nie jest to jakiś egzotyczny wymysł, lecz narzędzie, dzięki któremu otrzymano wiele ważnych wyników.

Czy jednak zostałem zrozumiany? Nie wiem. Optymizmem napawa to, że padło kilka pytań po referacie, co sugeruje, że ktoś mnie zrozumiał.

Na koniec zdjęcie. Jak na koniec przystało, oczekujemy na ostatni obiad.